Wireguard
Wireguard to nowoczesny, szybki i prosty w konfiguracji VPN. Na Mikrusie możesz z niego skorzystać na dwa sposoby:
- Współdzielona instancja Wireguarda - jedno kliknięcie w panelu i gotowe. Nie zużywa zasobów Twojego serwera.
- Własny serwer Wireguarda na Mikrusie - pełna kontrola nad konfiguracją, ale zużywa (niewielką) część RAM-u Twojego VPS-a.
Współdzielona instancja Wireguarda
Posiadacze Mikrusów od wersji 2.1 wzwyż mają dostęp do bezpłatnej, współdzielonej instancji Wireguarda, utrzymywanej przez adminów Mikrusa.
🛑 Współdzielony Wireguard nie jest dostępny dla Mikrusa 1.0. Jeśli masz taki serwer, możesz postawić własny serwer VPN.
Jak uzyskać dostęp?
- Zaloguj się do panelu Mikrusa
- W menu Sieć i domeny wybierz Wireguard VPN
- Kliknij Poproszę o dostęp
- Odczekaj około 5 minut i wejdź do tej zakładki ponownie
Na tej samej stronie zobaczysz gotową konfigurację klienta (plik tekstowy) oraz kod QR. Konfigurację możesz wkleić do dowolnego klienta Wireguarda (Windows, Linux, macOS), a kod QR zeskanować aplikacją Wireguard na telefonie (Android/iOS).
💡 Jeśli zgubisz konfigurację lub podejrzewasz, że ktoś inny ją poznał, kliknij Wygeneruj ponownie. Stara konfiguracja przestanie wtedy działać.
Parametry i zasady korzystania
- serwer wyjściowy fizycznie znajduje się w Finlandii (Helsinki) i stoi na łączu 1Gbps
- ruch z VPN-a wychodzi do internetu z fińskiego adresu IP
- instancja jest współdzielona - nie oczekuj gwarantowanej przepustowości
🔥 Korzystanie z tej instancji do ściągania nielegalnych plików (Torrent i inne sieci P2P) czy oglądania wideo strumieniowego (Netflix itp.) jest zabronione. Uruchomienie Torrenta na współdzielonym VPN-ie kończy się blokadą VPN-a i serwera.
Własny serwer Wireguarda na Mikrusie
Jeśli masz Mikrusa 1.0, potrzebujesz VPN-a z własną konfiguracją (np. dostęp do sieci domowej, kilku klientów, własna adresacja) lub po prostu chcesz się czegoś nauczyć, to możesz postawić Wireguarda na swoim VPS-ie.
Mikrusy to kontenery LXC ze współdzielonym kernelem, więc nie załadujesz na nich modułu kernela Wireguarda. Zamiast niego użyjemy wireguard-go, czyli implementacji Wireguarda działającej w przestrzeni użytkownika. Wymaga ona dostępu do urządzenia TUN.
Krok 1: włącz TUN/TAP
Wejdź na stronę TUN/TAP/FUSE w panelu i kliknij Włącz TUN/TAP/FUSE.
🛑 Aktywacja tej opcji restartuje Twój serwer. Po 3-5 minutach zaloguj się ponownie i sprawdź, czy urządzenie TUN jest dostępne:
ls -l /dev/net/tun
Jeśli zobaczysz plik /dev/net/tun, możesz przejść dalej.
Krok 2 (metoda szybka): skrypt NOOBS
Najprostsza metoda instalacji to skrypt z kolekcji NOOBS, który znajdziesz na swoim serwerze (Ubuntu/Debian):
/opt/noobs/scripts/chce_wireguard.sh
Skrypt zainstaluje wszystkie wymagane narzędzia, skompiluje wireguard-go, wygeneruje klucze oraz konfigurację serwera i klienta, a następnie uruchomi usługę. Na koniec wyświetli konfigurację klienta (zapisaną także w pliku /etc/wireguard/wg-client1.conf) oraz kod QR do zeskanowania telefonem.
💡 Jeśli katalogu
/opt/noobsnie ma na Twoim serwerze, pobierz skrypty poleceniemgit clone https://github.com/unkn0w/noobs /opt/noobs
Domyślnie serwer VPN słucha na porcie 20000 + ID Twojego serwera (np. 20123 dla serwera o ID 123).
Krok 2 (metoda ręczna): instalacja krok po kroku
Jeśli chcesz zrozumieć, co się dzieje pod spodem, możesz wykonać wszystkie kroki samodzielnie.
Zainstaluj wymagane pakiety:
apt update
apt install -y wireguard-tools qrencode iptables git make golang-go
Skompiluj i zainstaluj wireguard-go:
git clone https://git.zx2c4.com/wireguard-go /tmp/wireguard-go
cd /tmp/wireguard-go
make
make install
💡 wireguard-go wymaga dość świeżej wersji języka Go. Jeśli kompilacja zakończy się błędem o zbyt starej wersji Go, zainstaluj aktualną wersję ze strony go.dev/dl (możesz użyć do tego skryptu
/opt/noobs/scripts/chce_go.sh).
Wygeneruj klucze dla serwera i klienta:
cd /etc/wireguard
umask 077
wg genkey | tee server.key | wg pubkey > server.pub
wg genkey | tee client1.key | wg pubkey > client1.pub
Wybierz port. Wireguard działa po protokole UDP, więc musisz użyć jednego z dwóch domyślnych portów: 20000 + ID lub 30000 + ID. Porty dodatkowe, wyklikane w panelu, obsługują tylko TCP i z Wireguardem nie zadziałają (więcej o portach).
Utwórz konfigurację serwera w pliku /etc/wireguard/wg0.conf (podmień klucze na zawartość plików server.key i client1.pub, a port na swój):
[Interface]
Address = 10.5.0.1/24
ListenPort = 20123
PrivateKey = TUTAJ_ZAWARTOSC_server.key
PostUp = iptables -A FORWARD -i wg0 -j ACCEPT; iptables -t nat -A POSTROUTING -o eth0 -j MASQUERADE
PostDown = iptables -D FORWARD -i wg0 -j ACCEPT; iptables -t nat -D POSTROUTING -o eth0 -j MASQUERADE
[Peer]
PublicKey = TUTAJ_ZAWARTOSC_client1.pub
AllowedIPs = 10.5.0.2/32
Włącz przekazywanie pakietów (bez tego klient połączy się z VPN-em, ale nie wyjdzie przez niego do internetu):
echo "net.ipv4.ip_forward=1" > /etc/sysctl.d/99-wireguard.conf
sysctl -p /etc/sysctl.d/99-wireguard.conf
Uruchom usługę i dodaj ją do autostartu. Zmienna WG_I_PREFER_BUGGY_USERSPACE_TO_POLISHED_KMOD jest potrzebna, bo wireguard-go domyślnie odmawia pracy, gdy w kernelu hosta dostępny jest moduł Wireguarda.
mkdir -p /etc/systemd/system/wg-quick@.service.d
cat > /etc/systemd/system/wg-quick@.service.d/userspace.conf <<EOF
[Service]
Environment=WG_I_PREFER_BUGGY_USERSPACE_TO_POLISHED_KMOD=1
EOF
systemctl daemon-reload
systemctl enable --now wg-quick@wg0
Sprawdź, czy usługa działa:
wg show
Krok 3: konfiguracja klienta
Utwórz na serwerze plik /etc/wireguard/client1.conf. Pod Endpoint podaj nazwę swojego serwera głównego (np. srv20.mikr.us) oraz port wybrany wcześniej:
[Interface]
PrivateKey = TUTAJ_ZAWARTOSC_client1.key
Address = 10.5.0.2/24
DNS = 1.1.1.1
[Peer]
PublicKey = TUTAJ_ZAWARTOSC_server.pub
Endpoint = srv20.mikr.us:20123
AllowedIPs = 0.0.0.0/0
PersistentKeepalive = 25
Taką konfigurację wczytasz do klienta Wireguarda na komputerze. Na telefonie najwygodniej będzie zeskanować kod QR:
qrencode -t ansiutf8 < /etc/wireguard/client1.conf
💡
AllowedIPs = 0.0.0.0/0kieruje cały ruch klienta przez VPN. Jeśli chcesz przez VPN dostać się tylko do swojego Mikrusa (i np. usług słuchających na 10.5.0.1), wpisz tam10.5.0.0/24.
Kolejnych klientów dodajesz analogicznie: generujesz nową parę kluczy, dopisujesz w wg0.conf sekcję [Peer] z kolejnym adresem (np. 10.5.0.3/32) i restartujesz usługę poleceniem systemctl restart wg-quick@wg0.
Coś nie działa?
- sprawdź, czy używasz portu 20000+ID lub 30000+ID (tylko one obsługują UDP)
- upewnij się, że plik
/dev/net/tunistnieje (Krok 1) - jeśli masz włączony firewall (np. UFW), zezwól na ruch UDP na porcie VPN-a
- przejrzyj logi usługi poleceniem
journalctl -u wg-quick@wg0
🔥 Własny VPN na Mikrusie również podlega regulaminowi. Nie używaj go do P2P/Torrentów ani do skanowania sieci - takie działania kończą się blokadą serwera.